Deviant Login Shop  Join deviantART for FREE Take the Tour
×

More from deviantART



Details

Submitted on
October 21, 2012
Link
Thumb

Stats

Views
179
Favourites
3 (who?)
Comments
5
×
Είμαστε κάτι ξεχαρβαλωμένες
κιθάρες. Ο άνεμος, όταν περνάει,
στίχους, ήχους παράφωνους ξυπνάει
στις χορδές που κρέμονται σαν καδένες.

Είμαστε κάτι απίστευτες αντένες.
Υψώνονται σα δάχτυλα στα χάη,
στην κορυφή τους τ' άπειρο αντηχάει,
μα γρήγορα θα πέσουνε σπασμένες.

Είμαστε κάτι διάχυτες αισθήσεις,
χωρίς ελπίδα να συγκεντρωθούμε.
Στα νεύρα μας μπερδεύεται όλη η φύσις.

Στο σώμα, στην ενθύμηση πονούμε.
Μας διώχνουνε τα πράγματα κι η ποίησις
είναι το καταφύγιο που φθονούμε.

Κ. Καρυωτάκης
Add a Comment:
 
:icondigitalsadness:
DigitalSadness Featured By Owner Oct 21, 2012
"Κι αν έθαψα την ίδια τη ζωή μου
βαθιά μέσα στον πόνο που πονώ-
καθάρια πως ταράζεται η ψυχή μου
σα βλέπω το μεγάλο ουρανό"

κ επισης, μου αρεσε παρα πολυ η μελωποιηση απο τα διαφανα κρινα
Reply
:iconmizeronio:
mizeronio Featured By Owner Oct 21, 2012
και μενα.. :)
Reply
:icondigitalsadness:
DigitalSadness Featured By Owner Oct 21, 2012
:rose:
Reply
:icondigitalsadness:
DigitalSadness Featured By Owner Oct 21, 2012
" η θάλασσα σαν έρχεται μεγάλη,
και ογραίνοντας την άμμο το πρωί,
μου λέει για κάποιο γνώριμο ακρογιάλι,
μου λέει για κάποια που 'ζησα ζωή! "
Reply
:iconmizeronio:
mizeronio Featured By Owner Oct 21, 2012
"Κι αν έσβησε σαν ίσκιος τ' όνειρό μου,
κι αν έχασα για πάντα τη χαρά.."
Reply
Add a Comment: